Αφιέρωμα: Κλασσικοί Συγγραφείς / Hans Christian Andersen

Οδοιπορικό στην Ελλάδα / Χανς Κρίστιαν Άντερσεν / μετάφραση: Allan Lund, Λουκία Θεοδώρου / Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1999

Γεννήθηκε το 1805, πέθανε το  1875. Δανός, ποιητής, ηθοποιός, παραμυθάς, ταξιδιώτης, gay;, σιωπηλός λάτρης γυναικών, νάρκισσος. Όλα τα παραπάνω… ίσως και για αυτό να του ταίριαζε η Αθήνα του 1841.

«Ιππεύαμε περίπου δυόμισι ώρες... Κάτω από τα πόδια μας μοσχοβολούσε το θυμάρι. Είδαμε τη θάλασσα με την Τήνο και μπροστά μας την Εύβοια. Κοντά σε μια ερειπωμένη εκκλησία, δίπλα σε μια ελιά, ένα λιοντάρι από μάρμαρο ­ το συνηθισμένο αρχαίο μνημείο σε τάφο», έγραψε. Στην επίσκεψή του στα χωριά των Μεσογείων βρήκε ένα μικρό καφενείο, κτισμένο δίπλα σε πεσμένα μάρμαρα. Στην περιγραφή του ο Αντερσεν αναφέρεται σε μια σκηνή που χαρακτήριζε την ελληνική ύπαιθρο ως πολύ πρόσφατα: «Μας πρόσφεραν καφέ και ρακί. Η γυναίκα αγωνιούσε να βγάλει από το φούρνο ένα ψωμί που είχε πάνω του χρωματιστά αυγά. Ο άντρας καθόταν ήρεμος και την κοίταζε (στην Αθήνα έχω δει άντρες καβάλα σε άλογα και οι γυναίκες τους να κουβαλάν μεγάλα φορτία και να τους ακολουθούν πεζή)».

«Περπάτησα στην οδό Ερμού που στη μέση της υψώνεται ένας μεγάλος φοίνικας και έφτασα στο Θησείο, που είναι ολόκληρο από άσπρο μάρμαρο και μοιάζει με τους ναούς στο Paestum (στη Σικελία)».

«Ανέβηκα στην Ακρόπολη ενώ με κοιτούσαν κάτι μεγάλα, ελληνικά σκυλιά.

Κατέβηκα από την Ακρόπολη και στάθηκα στο θέατρο του Ηρώδη: ένας βοσκός έβοσκε εκεί κοντά τα πρόβατά του. Μερικά πεντάχρονα Ελληνόπουλα μου ‘ρίξαν μια πέτρα και μετά έτρεξαν να κρυφτούν».

Οι μαγικές γαλότσες και άλλα παραμύθια / Χανς Κρίστιαν Άντερσεν / Ερατώ, 2005

Μέσα στο δωμάτιο βρίσκονταν δύο παράξενες φιγούρες. Εμείς, τις έχουμε γνωρίσει. Η μία ήταν η νεράιδα που την έλεγαν Φροντίδα. Η άλλη ήταν η ανθυπονεράιδα της Τύχης. Έσκυφαν πάνω απ' τον νεκρό άντρα.

"Oρίστε!" είπε η Φροντίδα. "Τι πρόσφεραν οι Γαλότσες σου στους ανθρώπους;"

"Τουλάχιστον, χάρισαν σ' αυτόν εδώ την αιώνια ευτυχία", απάντησε η ανθυπονεράιδα της Τύχης.

"Κάνεις πολύ μεγάλο λάθος", συνέχισε η Φροντίδα. "Αυτός εδώ έφυγε με δική του πρωτοβουλία. Δεν κλήθηκε να φύγει, δεν είχε έρθει η ώρα του. Απλά, το ψυχικό του σθένος δεν ήταν αρκετά δυνατό, δεν μπορούσε να περιμένει, για ν' ανακαλύψει τους θησαυρούς που του επιφύλασσε η ζωή. Γι' αυτό κι εγώ θα του κάνω ένα πολύ μεγάλο δώρο".

Και άρπαξε τις Γαλότσες, και τις τράβηξε απ' τα πόδια του φοιτητή. Ο ύπνος του θανάτου πήρε τέλος. Ο φοιτητής ξύπνησε και σηκώθηκε. Η Φροντίδα εξαφανίστηκε και μαζί της εξαφανίστηκαν και οι Γαλότσες. Προφανώς τις θεωρούσε πια δικές της.

Οι αγριόκυκνοι / Hans Christian Andersen / 

μετάφραση: Μαρία Αγγελίδου / 

εικονογράφηση: Jakobs Günther / 

Αερόστατο, 2010

Τα έντεκα αδέρφια της όμορφης πριγκίπισσας Ελίζας, μεταμορφώθηκαν σε αγριόκυκνους. Μόνο τη νύχτα ξαναπαίρνουν την ανθρώπινη μορφή τους. Ωστόσο, υπάρχει τρόπος να σώσει η Ελίζα τ’ αδέρφια της από τα μάγια της κακιάς μητριάς τους.

Μόνο που πρέπει να δουλέψει σκληρά, να μη λογαριάσει ούτε πόνο ούτε κόπο...

Το αηδόνι του αυτοκράτορα / Hans Christian Andersen / 

μετάφραση: Κώστας Πούλος / 

εικονογράφηση: Igor Oleynikov / 

Παπαδόπουλος, 2007

Στη χώρα υπήρχε ένα αηδόνι που πετούσε χαρούμενο από κλαδί σε κλαδί κελαηδώντας. Υπήρχε όμως και ένας αυτοκράτορας, που ήθελε το αηδόνι να κελαηδάει μόνο για κείνον και για κανέναν άλλον. Έτσι μερικοί αυλικοί έπρεπε να πάνε αμέσως να το πιάσουν. Το αηδόνι τώρα κελαηδούσε μέσα από το κλουβί του και όλα πήγαιναν πολύ καλά και ωραία. Κάποτε ο αυτοκράτορας έλαβε ως δώρο ένα μεγάλο κουτί, που είχε μέσα ένα άλλο αηδόνι, κουρδιστό και ψεύτικο...

Το τελευταίο όνειρο της γέρικης βελανιδιάς / 

Χανς Κρίστιαν Άντερσεν / 

μετάφραση: Μάνος Κοντολέων, Κώστια Κοντολέων / 

εικονογράφηση: Νόνκα Πετκόβα / 

Άγκυρα, 2007

Μέσα στο δάσος η βελανιδιά θεριεύει και μεγαλώνει. Μα όταν έρθει η στιγμή που ένα θαύμα πρέπει να γεννηθεί, τότε το δέντρο δεν θα διστάσει να προσφέρει τα πάντα. Μια ιστορία αγάπης και θαύματος, γραμμένη από έναν μεγάλο, αξεπέραστο παραμυθά.

Το κορίτσι που πάτησε πάνω στο καρβέλι / 

Hans Christian Andersen / 

μετάφραση: Κώστια Κοντολέων, Μάνος Κοντολέων / 

εικονογράφηση: Ευγενία Λογκβινόβσκα /

Άγκυρα, 2006

Είναι, μάλλον, κάτι παραπάνω από σίγουρο, πως όλοι σας έχετε ακούσει να γίνεται λόγος για το κορίτσι που πάτησε πάνω στο καρβέλι για να μη λερώσει τα όμορφα παπούτσια του, κι όλοι σας, σίγουρα, ξέρετε τη δυστυχία που έφερε στη ζωή της, η ασυλλόγιστη αυτή πράξη. Αλλά αν έτυχε να μην έχετε ακούσει ή διαβάσει ποτέ αυτή την ιστορία, να που τώρα σας δίνεται η ευκαιρία...

Η μικρή γοργόνα / Χανς Κρίστιαν Άντερσεν / μετάφραση: Αγαθή Δημητρούκα / εικονογράφηση: Λίζμπετ Τσβέργκερ / Εκδόσεις Πατάκη, 2005

Η ιστορία της μικρής γοργόνας που ερωτεύτηκε ένα νεαρό αγόρι είναι πασίγνωστη κι έχει αγαπηθεί από εκατομμύρια αναγνώστες, όμως στα χέρια μιας εικονογράφου με διεθνή αναγνώριση όπως η Λίζμπετ Τσβέργκερ μοιάζει ολοκαίνουρια. Η "Mικρή γοργόνα", που δημοσιεύτηκε πρώτη φορά το 1837, ένα παραμύθι γεμάτο σπαραγμό για τον έρωτα χωρίς ανταπόκριση και για την αυτοθυσία, συνέβαλε στο να καθιερωθεί ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν ως ένας από τους κορυφαίους συγγραφείς παραμυθιών σε όλο τον κόσμο. Ο ίδιος ο Άντερσεν έλεγε "είναι το μόνο από τα έργα μου που με συγκινούσε όταν το έγραφα".

Οι εικόνες της Λίζμπετ Τσβέργκερ προσθέτουν ιδιαίτερη φρεσκάδα και γοητεία στο κείμενο του Άντερσεν. Το όνομα Τσβέργκερ είναι συνώνυμο των πανέμορφα εικονογραφημένων εκδόσεων κλασικής παιδικής λογοτεχνίας· το βιβλίο αυτό απευθύνεται στους λάτρεις του είδους, για να το προσθέσουν στη συλλογή τους.

Το ασχημόπαπο / 

Hans Christian Andersen / 

μετάφραση: Δήμητρα Σίμου / 

εικονογράφηση: Robert Ingpen / 

Καλειδοσκόπιο, 2005

"Και τότε είδε - α! τι είδε να καθρεφτίζεται στο καθαρό νερό; Δεν ήταν πια το άχαρο, αδέξιο, άτσαλο, γκρίζο, πανάσχημο πουλί. Είχε μεγαλώσει και είχε γίνει, κι αυτός, κύκνος. Φαίνεται πως σ' όποια φωλιά κι αν γεννηθείς, αν βγεις από αυγό κύκνου, κύκνος γίνεσαι!"

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα / 

Hans Christian Andersen / 

μετάφραση: Δήμητρα Σίμου / 

εικονογράφηση: Κβέτα Πατσόφσκα / 

Καλειδοσκόπιο, 2005

Charles Dickens...Eγγλέζος 200 ετών

Το μπέρδεμα

Το μυστήριο



Ο Πα­πα­δια­μά­ντης δεν φαί­νε­ται να ε­πη­ρεά­στη­κε, του­λά­χι­στον ά­με­σα, α­πό το έρ­γο του Ντί­κε­νς, ού­τε στα χρι­στου­γεν­νιά­τι­κα διη­γή­μα­τα ού­τε γε­νι­κό­τε­ρα. Αν και πρό­σφα­τα ε­πι­ση­μάν­θη­κε μια πρω­τό­τυ­πη δια­κει­με­νι­κό­τη­τα. Σε δη­μο­σίευ­μα κυ­ρια­κά­τι­κης ε­φη­με­ρί­δας, α­νή­με­ρα το Δε­κα­πε­νταύ­γου­στο, ο Βαγ­γέ­λης Ρα­πτό­που­λος α­φή­νει α­νοι­χτό το εν­δε­χό­με­νο ο Πα­πα­δια­μά­ντης να δα­νεί­στη­κε μια φρά­ση α­πό τον «Όλι­βερ Τουί­στ». Για μια ο­ποια­δή­πο­τε φρά­ση, ό­σο ποιη­τι­κή ή άλ­λως πώς ε­ντυ­πω­σια­κή κι αν εί­ναι, δεν θα ά­ξι­ζε να γί­νει λό­γος. Πρό­κει­ται, ό­μως, για τη δια­ση­μό­τε­ρη φρά­ση του Πα­πα­δια­μά­ντη α­πό το γνω­στό­τε­ρο έρ­γο του, την «Φό­νισ­σα». Συ­γκε­κρι­μέ­να, την κα­τα­κλεί­δα: «...Η γραία Χα­δού­λα εύ­ρε τον θά­να­τον... εις το ή­μι­συ του δρό­μου, με­τα­ξύ της θείας και της αν­θρώ­πι­νης δι­καιο­σύ­νης.» Ο Ρα­πτό­που­λος ε­ντο­πί­ζει τη φρά­ση σε έ­να α­πό τα τε­λευ­ταία κε­φά­λαια του «Όλι­βερ Τουί­στ», ε­κεί που πε­ρι­γρά­φε­ται ο θά­να­τος του πρω­το­πα­λί­κα­ρου της συμ­μο­ρίας του Φέϊγκιν, του Μπιλ Σάϊκς. Στη με­τά­φρα­ση, που έ­πε­σε στα χέ­ριά του, δια­βά­ζει «...Ο φο­νιάς τι­νά­χτη­κε α­πελ­πι­σμέ­να και τα πό­δια του συ­σπά­στη­καν στο κε­νό. Κι έ­μει­νε ε­κεί κρε­μα­σμέ­νος, με το μα­χαί­ρι α­νοι­χτό στη σφιγ­μέ­νη του πα­λά­μη. Εκεί έ­μει­νε, με­τέω­ρος, α­νά­με­σα στη θεία και την αν­θρώ­πι­νη δι­καιο­σύ­νη.»

Ο Ρα­πτό­που­λος, πι­θα­νώς μη α­ντι­λαμ­βα­νό­με­νος τη ση­μα­σία ε­νός πα­ρό­μοιου δα­νείου, δεν α­να­τρέ­χει στο πρω­τό­τυ­πο του «Όλι­βερ Τουί­στ» προς διευ­κρί­νι­ση. Αφή­νει τη σκιά της “λο­γο­κλο­πής” να πλα­νιέ­ται πά­νω α­πό τον Πα­πα­δια­μά­ντη, για να σώ­σει την ε­πι­φυλ­λί­δα του ή μάλ­λον τον τίτ­λο της, «Εις το ή­μι­συ του δρό­μου». Να δια­λύ­σου­με, λοι­πόν, τη σκιά. Στο πρω­τό­τυ­πο δεν υ­πάρ­χει η ε­πί­μα­χη φρά­ση. Άρα πρό­κει­ται για προ­σθή­κη του με­τα­φρα­στή. Ο Ρα­πτό­που­λος α­να­ρω­τιέ­ται, μή­πως ή­ταν ο Πα­πα­δια­μά­ντης ε­κεί­νος που με­τέ­φρα­σε το βι­βλίο. Κι ό­μως, ό­πως μας πλη­ρο­φο­ρεί, τη με­τά­φρα­ση υ­πο­γρά­φει ο/η ά­γνω­στος/στη Ε. ΠΟ­ΛΙ­ΤΟΥ και εί­ναι ε­πα­νέκ­δο­ση του 2000, που κυ­κλο­φο­ρεί α­πό τις εκ­δό­σεις DeAgostini Hellas. Γνω­στές οι εν λό­γω εκ­δό­σεις σε ευ­ρω­παϊκό ε­πί­πε­δο, με πο­ρεία 110 χρό­νων, έ­χουν πά­ρει το ό­νο­μά τους α­πό τον ι­τα­λό γεω­γρά­φο Τζιο­βά­νι Ντε Αγκο­στί­νι. Στην Ελλά­δα, ω­στό­σο, εμ­φα­νί­στη­καν το 1995. Οι εκ­δό­σεις τους βι­βλίων του Ντί­κε­νς στη­ρί­χτη­καν σε πα­λαιό­τε­ρες με­τα­φρά­σεις άλ­λων εκ­δο­τών. Η συ­γκε­κρι­μέ­νη εί­ναι των εκ­δό­σεων Μί­νωας του 1968. Την α­να­φέ­ρει ο Πε­τρό­που­λος στη βι­βλιο­γρα­φία του, μό­νο που γρά­φει τον με­τα­φρα­στή Κ. Πο­λί­του. Όπως και να έ­χει, ε­μάς ο με­τα­φρα­στής δεν μας φαί­νε­ται και τό­σο ά­γνω­στος. Θα μπο­ρού­σε να πρό­κει­ται για την νε­ο­ελ­λη­νί­στρια Ελέ­νη Πο­λί­του-Μαρ­μα­ρι­νού, που, πι­θα­νώς, τό­τε α­κό­μη να μην εί­χε α­πο­κτή­σει το δεύ­τε­ρο ε­πί­θε­το ού­τε να εί­χε γί­νει κα­θη­γή­τρια. Μπο­ρεί να μην εί­χε καν φύ­γει για τις με­τα­πτυ­χια­κές της σπου­δές στο Λον­δί­νο. Φαί­νε­ται, πά­ντως, πως α­γα­πού­σε α­πό τό­τε τον Πα­πα­δια­μά­ντη. Από τό­τε μέ­χρι σή­με­ρα, που βάλ­θη­κε να ι­χνη­λα­τή­σει και με τη βοή­θεια της τε­χνο­λο­γίας τον με­τα­φρα­στή Πα­πα­δια­μά­ντη. Από ό­σο γνω­ρί­ζου­με και αν η ει­κα­σία μας ευ­στα­θεί, εί­ναι το πρώ­το πα­ρά­δειγ­μα πα­πα­δια­μα­ντο­λό­γου, που λει­τουρ­γεί με­τα­φρα­στι­κά κα­τά το πρό­τυ­πο του Πα­πα­δια­μά­ντη.

[Μάρη Θεοδοσοπούλου εφημερίδα Η Εποχή 7-2-2012]

Το απόσμασμα

«Ήταν οι καλύτερες μέρες, ήταν οι χειρότερες μέρες, ήταν τα χρόνια της σοφίας, ήταν τα χρόνια της άνοιας, ήταν η εποχή της πίστης, ήταν η εποχή της ολιγοπιστίας, η εποχή του Φωτός και η εποχή του Σκότους, ήταν η άνοιξη της ελπίδας και ήταν ο χειμώνας της απελπισίας, είχαμε μπρος μας τα πάντα, είχαμε μπρος μας το τίποτε, πηγαίναμε όλοι στον Παράδεισο, πηγαίναμε όλοι στο αντίθετό του».

Η αρχή από την Ιστορία  δύο Πόλεων.

Ο ειδικός

Ο μελετητής (και μεταφραστής ενός έργου του Ντίκενς) Στέφανος Ροζάνης πιστεύει ότι «η μεγάλη αξία του Ντίκενς έγκειται στο εξής: περιγράφει τη σκοτεινιά της μητροπόλεως, το εξαθλιωμένο υποκείμενο, τον παρία, τον παρείσακτο, κάνοντας στην ουσία μια προβολή στο μέλλον: προαναγγέλλει αυτό που έχει γίνει σήμερα το Παρίσι, το Λονδίνο, η Νέα Υόρκη κτλ».

Σύμφωνα με τον Σ. Ροζάνη, «ο Ντίκενς είναι ένας ριζοσπαστικός ρομαντικός: ασκεί τη δριμύτερη και πιο εύστοχη κριτική πάνω στο αστικό πνεύμα και από την άλλη, προτείνει ως λυτρωτικό στοιχείο την εξανάσταση της ανθρώπινης ατομικότητας, δηλαδή της εσωτερικής, υποκειμενικής εξέγερσης. Παιδί αυτής της εξέγερσης είναι ο “επαναστατημένος άνθρωπος” του Αλμπέρ Καμί. Ομως και αυτό που βλέπουμε σήμερα γύρω μας δεν είναι τίποτε άλλο παρά η επέκταση του οράματος και της κριτικής του Ντίκενς. Παρά το “εγκώμιο” του αστικού πνεύματος, ο Ντίκενς διακρίνει μέσα σε αυτό το σαράκι της εξαθλίωσης που αποκρύπτεται πίσω από τη μεγάλη προσδοκία. Οπως και σήμερα: ο ορθολογισμός των οικονομικών δεικτών καταλήγει σε έναν πλήρη παραλογισμό της ανθρώπινης υποστάσεως. Με το πρόσχημα του ορθολογισμού δημιουργήθηκε ένας σχιζοφρενής άνθρωπος, όπως λέει και ο Φρέντρικ Τζέιμσον στη μελέτη του για το μεταμοντέρνο».

[Καθημερινή 22-2-2012]

Το Βίντεο

Για την φετινή διακοσιοστή επέτειο γενεθλίων του Charles Dickens, ο ηθοποιός Simon Callow ετοίμασε το παρακάτω βίντεο όπου μας κάνει μια βόλτα σε σημαντικές για την ζωή του συγγραφέα τοποθεσίες του Λονδίνου. Μέρη όπως ο τόπος που παντρεύτηκαν οι γονείς του μέχρι και το πρώτο εργοστάσιο που ο δωδεκάχρονος Dickens έπιασε την πρώτη του δουλειά.

 

Επιλεγμένες εκδόσεις έργων του Ντίκενς στα Ελληνικά από το βιβλιοπωλείο μας

Ο Ζοφερός Κρίκος
Μετάφραση: Κλαίρη Παπαμιχαήλ
Εκδόσεις Gutenberg

Ο "Ζοφερός Οίκος" είναι το ένατο βιβλίο του Ντίκενς και θεωρείται από τα καλύτερα και πιο ολοκληρωμένα του μυθιστορήματα, με μια πληθώρα κεντρικών και δευτερευόντων χαρακτήρων. Δεν πρόκειται απλώς για ένα σπουδαίο βικτοριανό μυθιστόρημα, έναν σχολιασμό της κοινωνίας και μια σάτιρα του δικαστικού συστήματος. Είναι επίσης ένα ρομάντζο, ένα μελόδραμα, μια από τις πρώτες αστυνομικές ιστορίες στην αγγλική λογοτεχνία, ένα κοινωνικό έπος μεγάλης κλίμακας, καθώς και το πιο ευρηματικό του έργο. Τον 19ο αιώνα, όπου μαινόταν η μάχη ανάμεσα στο Ρομαντισμό και τον Ωφελιμισμό, την καρδιά και το μυαλό, ο Ντίκενς με το έργο του υπερασπίστηκε και τις δυο πλευρές. Από ιστορική άποψη, το σπουδαίο αυτό μυθιστόρημα συμπίπτει με τη μεταρρύθμιση του αγγλικού ποινικού κώδικα, την παρακμή της αριστοκρατικής τάξης και την άνοδο της σύγχρονης αστυνομικής δύναμης στην Αγγλία, η οποία σηματοδοτεί την πιο συντηρητική περίοδο της ανόδου της μεσαίας τάξης και των ελεγχόμενων κοινωνικών μεταρρυθμίσεων. Πρόκειται για τη μετάβαση της κοινωνικής δύναμης από την άκαρδη και άδικη αριστοκρατική κοινωνία, με τα προνόμια και τη μυστικοπάθειά της, σε έναν πιο δημοκρατικό κόσμο που κυβερνάται από δικαιοφροσύνη και αίσθηση του καθήκοντος.

Το Μυστήριο του Έντουιν Ντρουντ
Μετάφραση: Αθηνά Κακούρη
Εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της Εστίας

Το μυθιστόρημα αυτό -που ο Ντίκενς πεθαίνοντας ξαφνικά άφησε ημιτελές- εκτυλίσσεται στα περίτεχνα κτίσματα του καθεδρικού ναού της πόλης του Κλόιστεραμ και στα μεσαιωνικά της ερείπια, σε κρύπτες και σε νεκροταφεία, σε μια ατμόσφαιρα βαριά από το παρελθόν και τα μυστικά του.
Λουλούδι τρυφερό μέσα σ' αυτό το περιβάλλον, η μικρή Ροζ Μπαντ αποτελεί το αντικείμενο επιβουλής του ζοφερού Τζακ Τζάσπερ. Μια δεκάδα από χαρακτηριστικούς ντικενσιανούς τύπους, που είναι ταυτοχρόνως αλλόκοτοι και ολοζώντανοι, εμπλέκονται στην υπόθεση μιας εξαφάνισης με δραματικό αντίκτυπο, με κωμικότατα επεισόδια και εκπληκτικές ανατροπές.
Το τέλος της ιστορίας χάθηκε με τον συγγραφέα της. Ο Ντίκενς, που κατά κανόνα κατέστρωνε όλο το μυθιστόρημα και κρατούσε σημειώσεις για το τι θα συμβεί σε κάθε κεφάλαιο, από το πρώτο ως το τελευταίο, δεν άφησε εδώ καμία σχετική ένδειξη. Τίποτα, εκτός από όσα υποτίθεται πως εμπιστεύτηκε στη βασίλισσα Βικτωρία, η οποία δεν αποκάλυψε σε κανέναν το μυστικό...
O αναγνώστης καλείται, λοιπόν, να διαβάσει αυτό το μυθιστόρημα -από τα κορυφαία του Ντίκενς- σαν να επρόκειτο να το τελειώσει ο ίδιος.

Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες

Μετάφραση: Μαρία Αγγελίδου

Εκδόσεις Νάρκισσος

Στο βιβλίο "Χριστουγεννιάτικες ιστορίες" του Κ. Ντίκενς περιλαμβάνονται: "Η χριστουγεννιάτικη ιστορία" (1843) και "Οι καμπάνες" (1844). Οι ιστορίες αυτές έγιναν δεκτές με ενθουσιασμό όταν πρωτοκυκλοφόρησαν και εξακολουθούν μέχρι τις μέρες μας να είναι εξαιρετικά δημοφιλείς και να αποτυπώνουν με ανεπανάληπτο τρόπο την ατμόσφαιρα των γιορτών.

Μεγάλες Προσδοκίες

Μετάφραση: Άρτεμις Σταμπουλοπούλου

Εκδόσεις Πόλις

Η Ζωή του Κυρίου μας

Μετάφραση: Στέφανος Ροζάνης

Εκονογράφηση: Georges Lemoine

Εκδόσεις Ύψιλον

Edgar Allan Poe, 203 χρόνια από την γέννησή του

Ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε «καλόπεσε», μεταφραστικά και εκδοτικά στην Ελλάδα.

Με την πλάγια και λοξή ματιά του βιβλιοπώλη διακρίνουμε ονόματα μεταφραστών, επιμελητών, σχολιαστών του έργου του Πόε, που κι οι ίδιοι έχουν να επιδείξουν ένα αξιόλογο δικό τους έργο.

Σας παρουσιάζουμε μια λίστα με τις πιο ενδιαφέρουσες, τρέχουσες ελληνικές εκδόσεις του Πόε, σε τιμές Φοίβης, αφού πάρετε μια γεύση της εντύπωσης που έκανε το ποίημα «Εύρηκα», στον Εμμανουήλ Ροΐδη, το 1877.

«Ο Πόου δια του κοσμογονικού αυτού ποιήματος “Εύρηκα” και πλείστων άλλων  σπουδαίων κριτικών άρθρων επειράθη να αποταθή εις την διάνοιαν των ομοεθνών του, αλλ’ αύτη απορροφωμένη ολόκληρος υπό βιομηχανικών συνδυασμών δεν είχε καιρόν να προσέχη εις φιλοσοφικάς θεωρίας. Απελπισθείς εκ της διανοίας εδοκίμασεν έπειτα να αποταθή εις την καρδίαν αυτών διά του «Κόρακος» και της «Λιγείας» και άλλων απαραμίλλων διά την λεπτότητα του αισθήματος και την μαγείαν της γλώσσης αριστουργημάτων. Αλλ’ ούδ’ εις ταύτα έλαβον καιρόν να προσέξωσιν οι Αμερικανοί, παρ’ οις η καρδία ολίγον κατέχει τόπον υπό τον αριστερόν μαστόν. Βαρυνθείς τότε ο ποιητής να παραβαίνει το ζ’ εδάφιον του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου παραθέτων φιλολογικούς μαργαρίτας εις τους ομοεθνείς του, απεφάσισεν να προσφέρει αρεστοτέραν εις την γεύσιν αυτών τροφήν, ήτοι παραμύθια ούτω πώς όμως διασκευασμένα, ώστε δημοσιευόμενα εν σοβαρά εφημερίδι εξελαμβάνοντο επί τινα καιρόν ως αληθή γεγονότα και ετάραττον και των πλέον παχυδέρμων τον ύπνον και τα νεύρα».

Edgar Allan Poe.

Τα πιο γνωστά ποιήματα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε

Ανθολόγηση, πρόλογος, σημειώσεις, επίμετρο, μετάφραση:

Ρήγας Καππάτος

Εκάτη, 2011

Τιμή ΦΟΙΒΗΣ  9 ευρώ

Edgar Allan Poe, Διηγήσεις

Μετάφραση: Ελένη Αθανασοπούλου,

Γιάννης Ευαγγελίδης,

Κοσμάς Πολίτης,

Νίκος Μπατσίδης

Γράμματα, 2011

Τιμή ΦΟΙΒΗΣ 14 ευρώ

Edgar Allan Poe,

21 Ιστορίες και «Το Κοράκι»

Μετάφραση: Κατερίνα Σχινά

Μεταίχμιο, 2011

Τιμή ΦΟΙΒΗΣ 18 ΕΥΡΏ

Edgar Allan Poe, Οι Λόγιοι της Νέας Υόρκης

Μετάφραση: Κώστας Κατσικιάς, W. Redbrecht

Τυφλόμυγα, 2011

Τιμή ΦΟΙΒΗΣ 8 ευρώ

  

Edgar Allan Poe,

Το Βαρέλι του Αμοντιλάδο

Μετάφραση: Κοσμάς Πολίτης

Αιγόκερως, 2010

Edgar Allan Poe,

Πορτρέτα Γυναικών

Μετάφραση, Κοσμάς Πολίτης

Αιγόκερως, 2010

Edgar Allan Poe,

Αλλόκοτες Ιστορίες

Μετάφραση: Κοσμάς Πολίτης

Γράμματα, 2010

Edgar Allan Poe, Το Κοράκι.

Η Φιλοσοφία της σύνθεσης

Μετάφραση: Τζίνα Πολίτη

Εικονογράφηση: Hamiru Aqi

Άγρα, 2009

Τιμή ΦΟΙΒΗΣ 11 ευρώ

Edgar Allan Poe,

Ο Μαύρος Γάτος και άλλες ιστορίες Τρόμου

Μετάφραση: Ζέφη Κόλια

Εικονογράφηση: Luis Scafati

Οξύ, 2009

Τιμή ΦΟΙΒΗΣ 14 ευρώ

Edgar Allan Poe,

Ποιητική Θεωρία και Τέχνη

Μετάφραση: Γιάννης Καρύτσας,

Κώστας Κατσικιάς

Τυφλόμυγα, 2009

Edgar Allan Poe,

Διηγήματα:

Μερικές κουβέντες με μια μούμια.

Χειρόγραφο σ' ένα μπουκάλι.

Ο μαύρος γάτος.

Τρεις Κυριακές σε μια βδομάδα

Μετάφραση: Μαρία Κατή

Πατάκης, 2009

Edgar Allan Poe,

Ο Άγγελος του Παράξενου

και άλλες Ιστορίες

Μετάφραση: Δημοσθένης Κούρτοβικ

Αιγόκερως, 2007

Edgar Allan Poe,

Το Κοράκι

Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας

Εικονογράφηση: Γκυστάβ Ντορέ

Ερατώ, 2006

Τιμή ΦΟΙΒΗΣ 11 ευρώ

Συλλογικό Έργο,

Η 1002^η Νύχτα από τους

Theophile Gautier,

Edgar Allan Poe,

Nicolae Davidescu

Μετάφραση: Έφη Γιαννοπούλου,

Άρης Μπερλής,

E. Stead – Δασκαλοπούλου

Άγρα, 2006

Τιμή ΦΟΙΒΗΣ 10 ευρώ

Edgar Allan Poe,

Ο Χρυσός Σκαραβαίος

Μετάφραση: Στέφανος Μπεκατώρος

Πατάκης, 2004

Edgar Allan Poe,

Το Κλεμμένο Γράμμα

Μετάφραση: Άρη Μπερλή

Ολκός, 2000

Ανταποδίδοντας την "πάσα" του φίλου Γιάννη, περάστε και μια βόλτα απ' το ιστολόγιό του όπου έχει ετοιμάσει ένα μουσικό αφιέρωμα σχετικά με τις ιστορίες και τα ποιήματα του Πόε. Στον παρακάτω σύνδεσμο κάντε κλικ για να κατεβάσετε τραγούδια και απαγγελίες ξένων καλλιτεχνών πάνω στο έργο του συγγραφέα και ποιητή του σκότους.

Edgar Allan Poe In Music...a compilation